Kalas Silme Makinesi

Bir gün kanal d çekime geldi, icatlarımı çekti ve yayınladı. Ertesi gün iş adamlarından biri telefon numaramı almış ve bana telefon ile ulaştı. Meğer bu iş adamı Düzce de kereste fabrikasının sahibiymiş. Benden kalas üzerinde oluşan hızar tozunu temizleme makinesini yapmamı istedi. Bende tamam dedim, ancak yoğun işlerimden dolayı o fabrikaya gidemedim tekrar telefon ile davet etti ve en sonunda fabrikaya gittim. Ne istediğini anlattı ve İtalyanların böyle bir makinesini olduğunu söyleyerek aynı İtalyanların yaptığını kopya etmemi istedi. Meğer İtalyan makinesi çok pahalı olduğu için kopyasını yapmamı istiyordu.

Ben kopyacı değilim sen git kopyacılara yaptır dedim ve ayağa kalktım gidiyorum dedim. Peki, sen neden geldin dedi, bende ona bak beyefendi Türkiye kopyacı bir ülke olabilir ama ben kopyacı değilim. Ben yeni icatlar çıkaran bir insanım ve benim icat’ım dünyada var olan sistemlerden üstün olması gerekir dedim. Peki, kaça yaparsın dedi bende üç bin TL’ye çıkar dedim. Garantimi dedi, garanti dedim. Tamam, yap bakalım dedi ve tüm özelliklerini, hassas noktalarını sordum öğrendim. O gün Düzce sanayisinden tüm ihtiyaçları alarak eve geldim üç gün içerisinde makineyi yaptım. Ancak tüm parçaları puntoladım, çünkü değiştirilecek parçalar olursa sökmesi kolay olsun diye sıra kaynak yapmadım.

Üç gün sonra firmanın müdürü ile ustabaşları biraz kalas getirdiler ve ilk testi yaptım ve sıfır hatalı silme yaptığını ve üç saniyede dört metrelik bir kalası arkalı önlü silme yapması hem müdürü hem de ustabaşını şok etti ve makineyi alıp gidelim dediler. Ben puntolu yaptım sıra kaynak yapılmadan veremem dedim. O gece sıra kaynağını yaptım. Ertesi günün akşamı geldiler makineyi kamyona yükledik ve yarın sabah gelmemi istediler. Patronla birlikte test yapacağımızı söylediler, ben saat on bir de gittim ve ilk teste başladılar.

 Silinen tahtaları ve kalasları inceledik maalesef hızar tozu vardı. Benim orada defalarca kalas sildik çok güzeldi, meğer sabah erkenden bir tır mal temizleyip TIR’a doldurmuşlar ve patron demiş ki ne kadar eğrilmiş kaçık gibi olmuş eski tahtalar var ise onları toplayın hasan ustayı kandıralım demişler. Tabiî ki makine düzgün kalaslar için dizayn edilmişti. Kaçık gibi olan kalasları silme işlemin de fırçalar kaşıklı yere ulaşamıyor. Bende tahtaların kaşıklı olduğunu fark ettim ve bu tahtalar kaşıklı olduğu için her yerini silemedi dedim. Patron, bizim kalaslarımızın çoğu böyledir dedi.

Bende tamam olabilir dedim ve ona göre makineyi tekrar tasarlayacağımı söyledim. Hepsi gülmeye başladı ve hepsi tebrik ettiler. Bir tır dolusu kalas sildiklerini sıfır hatalı olduğunu söylediler. Hemen büroya gittik bana bin TL verdiler ve diğerini de bir hafta sonra gel al dediler. Meğer yaprak ürünleri denilen bu firmanın batmak üzere olduğunu tüm işçilere borçlu olduğunu köpeklere dâhil borçlandığını bilmiyordum. Bir hafta sonra gittim, beş yüz TL daha verdiler üç gün sonra geriye kalan meblağı alacaksın dediler. O üç gün, üç ay ve bir yıl oldu üç yüz TL daha aldım gerisi yok yani gide gele yoruldum ve bin sekiz yüz TL’ye aleti yapmış oldum. Kalas silme makinesini yapmadan önce yaptırmak isteyen patron ile sözlü bir anlaşma yaptım.

Bana söz verdi, anlaşma şudur; bu makineden harici benden habersiz aynı makineyi yaptırmayacak ve bu makineyi asla yabancı uyruklu iş adamına hatta sıradan insanlara dahi göstermeyeceğine dâhil söz aldıktan sonra yaparım dedim. Çünkü yapacak olduğum makine dünyada bir ilk makine olacağını sadece ben bildiğim için bu sözü almam beni rahatlatıyordu. Çünkü Türk icatlarını koruyacak bir sistem olmadığını çok iyi biliyordum. Aynı zamanda bu icat’ı asla bir başkasına satmayacaktı.

Bana namusu ve şerefi üzerine söz verdi, ancak bu patronu gözüm tutmamıştı ve onun ustabaşlarına gittim. Yani her gün kullanacak olan tüm ustabaşlarını topladım ve tembih ettim. Patronları bir yanlış yaparsa bana hemen haber vermelerini istedim. Söz aldım, o ustaların bir tanesi bölgenin kaymakamlığın da görev yapan değerli bir kişinin samimi arkadaşı imiş. Üç yıl sonra o ustadan kaymakamlığa telefon geldi.

 . Kalas silme makinesinin Rus şirketine yüz elli bin dolara satıldığını ve TIR’a yüklenerek gemiye götürüldüğünün haberi geldi. Devreye kaymakam girdi ve benim hemen şikâyetçi olmamı istedi. Makinenin gitmesini durdurmamızı istedi, ancak benim elimde o makineyi yaptığımı belgeleyen resmi bir evrak olmadığı için hiçbir şey yapamayacağımızı söyledim. Hatta suçlu dahi düşebiliriz, maalesef o firma aynısını kendi ustalarına yaptırmış ve o yaptırdığı makineyi yüz elli bin dolara iş birliği yaptığı Rus şirketine satmıştır.

Türk icat’ı dünyaya Rus icat’ı olarak üretilip satılacaktı. İşte bu küçük örnek Türk mucitlerinin icatlarının nasıl yurt dışına satıldığının örneğidir. Türk iş adamlarımızın içinde nasıl hainler ve beyinsizler ahmaklar olduğunu da bilmemiz gerekir. Ticarette namus ve şeref sözünün hiçbir değeri olmadığı ve milli menfaatin önüne şahsi menfaatlerin geçtiğini görebilmemiz, buna önlem alınması gerektiğini söylemem gerekmektedir. Kalas silme makinesinin Rusya’ya satılması beni çok üzmüştür. Bir de şuna üzülmüştüm, kalas silme makinesi göreve başladığı zamanda o fabrika on tane işçinin çıkışını vermiş.

O makinenin yapacak olduğu kalas silme görevini bu on işçi yapıyormuş. Bu işçilere ihtiyaç duyulmadığı için çıkışları verilmiş. Bu işçiler çıkış paralarını almaları için fabrikanın önünde bekliyordu. Bende makinenin parasını almak için oraya gittim. O sırada o işçilerden birkaç bayan bana Allah belanı versin dedi. Ben şok oldum, neden dedim? Sen o makineyi yapmasaydın biz şimdi çalışıyor olacaktık dediler. Maalesef o gün çok üzülmüştüm.